زبان معیار:

مطالعه کاربرد های گوناگون زبان زنده و گویای فارسی تفاوت‌هایی در حوزه های آوایی و قاموسی (فرهنگ لغت)مشاهده می‌کنیم که غالباً جلوه تنوع لهجه ای و بازتاب و مراتب فرهنگی و اجتماعی است  از این گونه‌های زبانی ان را که به قلمروهای و فراگیر اختصاص دارد و در میان همه فارسی زبانان تحصیل کرده مشترک است زبان معیار می‌نامیم.

این زبان در جامعه و در مقیاس ملی دارای بالاترین جایگاه است.

ویژگی‌های زبان معیار:

1-در مدارس تدریس می‌شود.

2-در رسانه‌های خبری به کار می‌رود.

3-عناصران در دستور زبان و فرهنگ‌ها توصیف و تعریف می‌شود.

عوامل اغتشاش در زبان معیار:

1-ورود عناصر زبانی متروک و منسوخ(تلفظ،شجاعت به جای شجاعت).

2-سره نویس و عربی زدایی.

3-گر ته برداری از زبان بیگانه که معمولاً از راه ترجمه‌های تلفظ به لفظ و ناشیانه وارد می‌شود.(به عنوان مثال:استفاده از ملاقات داشتن به جای ملاقات کردن).

4-کاربرد عناصر زبان محلی(رنگ قومی و محلی).

5-عربی گرایی متکلفانه.

6-ورود عناصر زبان صنفی.